|
Johann Adam Reincken
|
Een tijdlang is aangenomen dat Reincken reeds in 1623 is geboren, maar uit recent onderzoek is gebleken dat dat mogelijk zijn vader betreft. Hij was leerling van Scheidemann (die op zijn beurt leerling van Sweelinck was).
Op jeugdige leeftijd kwam Reincken vanuit de Elzas naar Deventer. Van hieruit kreeg hij de gelegenheid om in Hamburg zijn orgelstudie bij Heinrich Scheidemann, zelf leerling vna Sweelinck in Amsterdam, te voltooien. Hierdoor kan hij dus worden beschouwd als een tussenschakel tussen Sweelinck en Bach, aangezien Bach bij Reincken in de leer is geweest. Na terugkeer in Deventer werd Reincken tot organist van de Bergkerk benoemd. Lang heeft deze verbintenis niet geduurd, want na twee jaar vertrok hij in 1658 weer naar Hamburg, nu voorgoed. Hij werd de opvolger van zijn leraar Scheidemann aan de Katharinenkirche. Hij bespeellde zijn orgel "auf eine solche besondere reinliche Art, dass man zu seiner Zeit in den Sachen, die er geübt hatte, keinen Gleichen kannte", getuigde Mattheson in 1722.
De orgelwerken van Reincken worden in de Breitkopf-editie als volgt genummerd: 1. An Wasserflüßen Babylon (Choralfantasie), 2. Was kann uns kommen an für Not (Choralfantasie), 3. Toccata in G, 4. Toccata in g, 5. Toccata in A, 6. Fuga in g, 7. Toccata in G.
Overigens schreef Reincken daarnaast nog meerdere klavecimbelwerken. Uit de bekende verzameling Suites "Hortus Musicus" bewerkte Bach meerdere delen in zijn klavecimbelcomposities BWV 954, 965 en 966. Ook deze werken zullen te zijner tijd worden uitgevoerd.
Op 14 juni 2008, in de Petruskerk te Woerden, werd Was kann uns kommen an für Not door Ad van Pelt.
Op 16 juni 2011, eveneens in de Petruskerk te Woerden, speelde Marnix van der Ploeg de Fuga in g
|